De Amerikanen hebben het eerste schot gelost
Slechts enkele uren voordat de vliegtuigen arriveerden, had de torpedobootjager USS Ward een Japanse mini-onderzeeër opgemerkt en tot zinken gebracht die probeerde Pearl Harbor binnen te varen. Dit was niet alleen het startschot bij Pearl Harbor, maar ook de eerste officiële gevechtsactie van de Verenigde Staten in de Tweede Wereldoorlog. Helaas werd het rapport niet op tijd serieus genomen om zich voor te bereiden op de aanstaande luchtaanval.
De aanval duurde 75 minuten
De Japanse aanval vond plaats in twee zorgvuldig gecoördineerde golven tussen 7.55 en 9.10 uur. In slechts 75 minuten werden slagschepen, kruisers, vliegvelden en militaire installaties zwaar beschadigd of vernietigd. Door de aanslag kwamen meer dan 2.400 Amerikanen om het leven en raakte de VS direct verwikkeld in het wereldwijde conflict.
De datum was strategisch gekozen
Het was bewust gekozen om op een rustige zondagochtend te staken. De Japanse militaire strategen dachten dat de meeste Amerikaanse militairen aan het rusten zouden zijn, naar de kerk zouden gaan of aan het ontbijten zouden zijn. Door de timing werd het verrassingseffect nog versterkt, waardoor velen totaal overrompeld werden, zelfs in hun slaapvertrekken.
Het anker van de USS Arizona in Phoenix
Een van de enorme ankers van de USS Arizona, het slagschip waarop de meeste slachtoffers vielen, is geborgen en staat nu op het Wesley Bolin Plaza in Phoenix, Arizona. Het herinnert ons op indringende wijze aan de opoffering van het schip en vormt een symbolische verbinding tussen de tragedie in Hawaï en de rest van het land.
De eerste Japanse krijgsgevangene kwam van een onderzeeër
Kazuo Sakamaki, commandant van een tweepersoons mini-onderzeeër, liep vast op Bellows Beach op Oahu nadat zijn vaartuig een storing had gekregen. Hij werd gevangengenomen door Amerikaanse troepen en werd daarmee de eerste Japanse krijgsgevangene die tijdens de Tweede Wereldoorlog door de Amerikanen werd vastgehouden. Zijn verhaal werd zowel een propagandamiddel als een persoonlijk overlevingsverhaal.
Branden op het water waren dodelijk
Terwijl bommen en torpedo’s de schepen doorboorden, ontbrandde de uitlopende olie op het wateroppervlak van de haven. Zeelieden die het schip verlieten, moesten vaak door brandende brandstof zwemmen, terwijl ze vochten om adem te halen en zich in veiligheid te brengen. Veel mensen die de explosies en overstromingen hadden overleefd, kwamen in deze vuurzeeën om het leven.
Leiders van de Japanse marine hadden hun bedenkingen
Niet alle Japanse officieren waren voorstander van het plan voor Pearl Harbor. Sommigen waren van mening dat een verrassingsaanval een geduchte vijand juist zou wakker schudden in plaats van hem af te schrikken. Uit dagboeken en naoorlogse verslagen bleek dat er tegenstrijdige gevoelens speelden, vooral omdat Japanse en Amerikaanse matrozen jarenlang professioneel respect voor elkaar hadden gehad voordat de vijandelijkheden uitbraken.
Amerikanen zagen de markeringen van de indringers verkeerd
In de chaos herkenden sommige Amerikaanse militairen het vliegtuig aanvankelijk aan de grote rode cirkels die op de vleugels waren geschilderd. Deze ‘gehaktballetjes’, zoals ze bij de hand werden genoemd, bevestigden al snel dat de aanvallers Japanners waren. Dit besef nam alle resterende twijfel weg dat de VS plotseling in een oorlog waren beland.
Het slagschip Nevada deed een gewaagde ontsnappingspoging
Te midden van de verwoesting was de USS Nevada het enige slagschip dat nog kon uitvaren. De bemanning probeerde de haven uit te varen, maar het schip werd een belangrijk doelwit voor vijandelijke vliegtuigen. Nadat het schip zware schade had opgelopen, werd besloten het opzettelijk aan de grond te laten lopen om te voorkomen dat het zou zinken en het havenkanaal zou blokkeren.
Sommige Japanners probeerden Amerika te waarschuwen
Het was de bedoeling dat er een diplomatiek bericht waarin de banden met de VS werden verbroken, zou worden bezorgd voordat de eerste bommen vielen. Door bureaucratische vertragingen in Tokio kwam het briefje echter uren te laat aan. Door de late levering leek de aanval nog verraderlijker, wat de Amerikaanse verontwaardiging alleen maar versterkte en de vastberadenheid van het land om aan de oorlog deel te nemen nog verder aanwakkerde.
