De geschiedenis van Big Island | Een overzicht van de ontwikkeling in de loop van de tijd

Rond 1000–1200 n.Chr.: De eerste Polynesische kolonisten komen aan: Ervaren zeevaarders van de Polynesische eilanden vestigden zich op het eiland Hawaï, waar ze vissersdorpen en landbouwsystemen opzetten en de eerste basis legden voor de Hawaïaanse samenleving.
Rond 1200–1500 n.Chr.: Ontstaan van stamgebieden: machtige aliʻi (stamhoofden) beginnen over verschillende gebieden op het eiland te heersen. Er ontstaan vroege heiau (tempels) en geavanceerde irrigatiesystemen zoals het Kohala-irrigatiesysteem.
Rond 1750–1810: De opkomst van koning Kamehameha I: Kamehameha, geboren in Kohala op het Grote Eiland, verenigde de Hawaiiaanse eilanden door middel van diplomatie en oorlogvoering. Het Grote Eiland wordt het politieke centrum van het nieuwe Koninkrijk Hawaï.
1790: De uitbarstingen van de Keōua op de Kīlauea: Een van de dodelijkste vulkaanuitbarstingen in de geschiedenis van Hawaï vond plaats tijdens de veldtocht van Kamehameha en toonde de enorme kracht van de vulkanen op het eiland.
1819: Afschaffing van het kapu-systeem: Na het overlijden van Kamehameha I maakte zijn zoon Liholiho (Kamehameha II) een einde aan het eeuwenoude kapu-systeem (taboesysteem), waardoor het sociale en religieuze leven op Hawaï voorgoed veranderde.
Jaren 1820–1850: De missionarissen komen aan: Amerikaanse missionarissen kwamen naar Kailua-Kona en introduceerden daar het westerse onderwijs, het christendom, nieuwe bouwstijlen en de geschreven Hawaiiaanse taal.
Eind 19e eeuw: Veehouderij en suikerplantages breiden zich uit: Het Grote Eiland wordt het hart van de veeteeltcultuur van Hawaï. Hier ligt de Parker Ranch, en de suikerproductie neemt een hoge vlucht langs de Hāmākua en in Hilo.
1880–1881: De lavastroom van de Mauna Loa bedreigt Hilo: een langdurige uitbarsting brengt lava tot vlak bij Hilo; dit werd op beroemde wijze vastgelegd in de ceremoniële smeekbeden van prinses Ruth Keʻelikōlani aan de vulkaangodin Pele.
1916: Het Hawaiʻi Volcanoes National Park wordt opgericht: de vulkanische landschappen en ecosystemen van het Grote Eiland krijgen internationale bescherming, waardoor de Kīlauea en de Mauna Loa voor toekomstige generaties behouden blijven.
1946 & 1960: Verwoestende tsunami’s treffen Hilo: Twee grote tsunami’s geven de kustlijn en de stadsplanning van Hilo een nieuwe vorm. De ramp van 1960 leidde tot de aanleg van het Liliʻuokalani Park & Gardens en de herinrichting van het schiereiland Waiākea.
1983–2018: De legendarische uitbarstingsperiode van de Kīlauea: een van ’s werelds langste uitbarstingen verandert het eiland ingrijpend, creëert nieuw land, bedekt plaatsen als Kalapana en trekt wereldwijde wetenschappelijke aandacht.
2018: De uitbarsting in Lower Puna verandert het landschap: een grote uitbarsting zorgt voor 24 scheuren, verwoest wijken, creëert een nieuwe kustlijn en verandert de geografie van het eiland.
Vandaag de dag: Culturele heropleving & duurzaam toerisme: Het Grote Eiland omarmt zijn diepe culturele wortels door het nieuw leven inblazen van de Hawaiiaanse taal, het herstel van visvijvers en milieuvriendelijk toerisme dat het land respecteert

Belangrijke gebeurtenissen die het Big Island hebben gevormd

De vroege Polynesische kolonisatie en het oude Hawaï

De komst van de eerste kolonisten (ongeveer 400–800 n.Chr.)

Polynesische zeevaarders bereikten het eiland Hawaï met behulp van astronomische navigatie en stichtten daar de vroegst bekende nederzettingen. Ze brachten gewassen mee zoals taro en broodvrucht, waarmee ze de basis voor de landbouw op het eiland legden.

De opkomst van machtige stamgebieden (ca. 1000–1600 n.Chr.)

Op het Grote Eiland vestigden zich enkele van de meest invloedrijke aliʻi (stamhoofden), die complexe samenlevingen, geavanceerde aquacultuursystemen en uitgebreide netwerken van heiau (tempels) ontwikkelden.

Kamehameha de Grote & De eenwording van Hawaï

De geboorte van Kamehameha I (midden 18e eeuw)

Kamehameha I werd geboren in Kohala op het Grote Eiland, een figuur die voorbestemd was om de Hawaiiaanse eilanden onder één heerschappij te verenigen.

Voltooiing van Puʻukoholā Heiau (1791)

Deze enorme heiau, gebouwd door Kamehameha om een voorspelling te vervullen, speelde een belangrijke rol bij het versterken van zijn macht en leidde tot de eenwording van de eilanden.

De eenwording van Hawaï (1795–1810)

Kamehameha gebruikte het Grote Eiland als uitvalsbasis voor zijn veldtochten, die er uiteindelijk toe leidden dat de Hawaiiaanse eilanden tot één koninkrijk werden verenigd.

Culturele transformatie en het einde van oude gebruiken

De val van het Kapu-systeem (1819)

Kamehameha II schafte het kapu-systeem af, waarmee hij een einde maakte aan strenge religieuze wetten en gender-gebaseerde eetbeperkingen. Dit besluit heeft de Hawaïaanse samenleving en het religieuze leven ingrijpend veranderd.

De komst van de missionarissen (1820)

De eerste christelijke missionarissen kwamen aan op het Grote Eiland, in Kailua-Kona, wat leidde tot ingrijpende veranderingen op cultureel, onderwijs- en religieus gebied in heel Hawaï.

Vulkaanuitbarstingen & wetenschappelijk onderzoek

De vernietiging van de krijgers van Keōua (1790)

De explosieve uitbarsting van de Kīlauea kostte honderden krijgers het leven, waardoor het een van de weinige vulkanische gebeurtenissen in de geschiedenis is die rechtstreeks verband houdt met een militair conflict.

De oprichting van het Hawaiʻi Volcanoes National Park (1916)

Het wereldwijde geologische belang van Kīlauea en Mauna Loa leidde tot de oprichting van een van de eerste nationale parken van Amerika, waarmee vulkanische landschappen en inheemse ecosystemen worden beschermd.

Uitbarstingen van Mauna Loa en Kīlauea (20e–21e eeuw)

Op het Grote Eiland is er altijd wel iets gaande geweest, van de grote uitbarstingen van de Mauna Loa in 1950 en 1984 tot de historische uitbarsting van de Kīlauea in 2018, die de kustlijn van het eiland een heel nieuw gezicht heeft gegeven.

Culturele heropleving en moderne ontwikkelingen

Hawaiiaanse renaissance (jaren 70 – heden)

De Hawaïaanse taal, hula, navigatie en culturele gebruiken kwamen weer volop in de schijnwerpers te staan, waarbij het Grote Eiland een belangrijke rol speelde bij het behoud van de cultuur.

Het Imiloa Astronomy Center opent zijn deuren (2006)

Het Imiloa Center in Hilo staat symbool voor de samensmelting van traditionele Polynesische navigatie en moderne astronomie, en weerspiegelt de unieke rol van Big Island als wereldwijd knooppunt voor sterrenkijken en ruimtewetenschap.

Het voortdurende debat over Mauna Kea (jaren 2010–heden)

Mauna Kea blijft een belangrijk onderwerp in discussies over cultuurbehoud, wetenschap en rentmeesterschap, waarbij het Grote Eiland centraal staat in zowel de astronomie als de belangenbehartiging van de inheemse bevolking van Hawaï.

Big Island op dit moment

Akaka Falls cascading through lush greenery on the Big Island, Hawaii.

Tegenwoordig is het Big Island een levendige mix van eeuwenoude cultuur, natuurlijke wonderen en het moderne eilandleven. Het blijft het geologisch meest actieve eiland van Hawaï, met de Kīlauea en de Mauna Loa, twee van ’s werelds beroemdste vulkanen, die reizigers van over de hele wereld aantrekken om de steeds veranderende landschappen te aanschouwen.

Hilo en Kona zijn de belangrijkste centra van het eiland, met boerenmarkten, musea, koffieplantages, brouwerijen en restaurants aan het water. Ondertussen houden plattelandsgebieden als Hāmākua, Kohala en Kaʻū de traditionele levenswijze van het eiland in stand met boerderijen, tarovelden en historische suikerrietplantagedorpen.